แล้วเราก้อต้องเริ่มที่คำพูดที่ว่า

เฮ้อ มะได้เขียนซะนาน

(555+)

ช่วงนี้หลายอย่างประดังประเดเข้ามา

เหมือนกับว่า

เมื่อใดความฝันเป็นจริง

เราอาจต้องเสียอะไรบางอย่าง

.....

อาจจะจริงอย่างว่า

.......

ความสุข.....ความฝัน

อะไรกันแน่ที่สำคัญ

ถ้าความฝันเป็นจริงย่อมมีความสุขไม่ใช่เหรอ

แต่ทำไม....เรากลับไม่มีความสุขหละ

หรือว่าฝันที่เราไขว้คว้าอยุ่ ไม่ใช่ความสุขที่แท้จริงของเรา....

บ่นอย่างกะคนแก่เลยเนอะ 555+

ที่จิง

ที่อยากจะพูดก้อยังมีเรื่องของความฝัน

คนเรา ถ้าหากหยุดฝัน ก้อเหมือนกับตายไปแล้ว

...คำพูดนี้ อาจได้ยินจนชินหู

แต่...ใครบ้างที่จะเอาคำพูดนี้มาคิด.....ลองคิดดูสิ

ตอนนี้เราฝันอะไรอยู่

สิ่งที่เราต้องการคืออะไรกันแน่

สิ่งที่เรากะลังคิดอยู่นี้ใช่ความฝันของเราจิงๆเหรอ

เรากะลังหลอกตะเองอยู่รึเปล่า

.....

ชีวิตเปงของเรา

เราเท่านั้นที่จะเปงผู้กำหนด

คนอื่นไม่ใช่

อนาคตของเรา

ไม่วาใครก้อไม่มีสิทธิ์

เพราะ

เค้า

ไม่ใช่

เรา

พรุ่งนี้ เราเหล่าบดินทรเดชาจะเดินเทิดพระเกียติในหลวง

เหอเหอ

อานะ หลังจากมะได้เขียนนานนนนนนน

พรุ่งนี้เราต้องไปพรีเซนต์เรื่องพระปรีชาสามารถอ่า งืออออ

เครียดนาเนี่ย

มะไหวเลยT0T

แล้ววันนี้ยังเจอเพื่อนแก้งอีกอ่า

รุสึกเหมือนถูกทิ้งยังไงก้อมะรุ

รุทั้งรุว่าเราเปงคนเซนซีทีฟฟฟฟฟ

อานะ แล้วพรุ่งนี้ก้อต้องพูดให้ปาทานฟาง แต่ยังมะได้ซ้อมกะคู่เลย

โอ้ คิดแล้วเซงเนอะ

เอาเถอะ ยังไงก้อต้องสู้ตาย ถอยมะได้แล้ว><

nothing to lose(555+ ขอยืมคติของพี่แนน เอนคอนเสปนาคะ ^^")

ที่จิงจะได้เดินขบวนแล้ว T0T

แต่อาจานโทตามให้ไปพรีเซน T0T

ก้อเลยต้องไปงานอันมีเกียรติกว่า(?)

http://spaces.msn.com/members/luv-kta/

อันนี้เป็นอันที่กะลังใช้อยู่ค่ะ แวะไปเยี่ยมได้นะคะ

แหะแหะ